در ابتدا فيزيوتراپيست دکتر ابراهیمی رياست انجمن فيزيوتراپي ايران و دبير بورد فيزيوتراپي كشور طرح موضوع نموده و لزوم اجرایی شدن مقطع دکترای حرفه ای فیزیوتراپی را با ذکر دلائل علمی، فنی و اجرایی آن تبیین كردند. در ادامه فيزيوتراپيست دکتر هادیان با اشاره به برنامه ریزی های افق 1404 لزوم برنامه ریزی جهت ارتقا سطح پایه فیزیوتراپی به مقطع دکترای حرفه ای را با ذکر نمونه هایی از کشورهای پیشرفته و همچنین کشورهای منطقه بیان نمودند. عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران اضافه كرد:  در سال 2020 در کشور آمریکا خدمات فیزیوتراپی منحصراً توسط فارغ التحصیلان مقطع دکترای حرفه ای فیزیوتراپی ارائه خواهد شد.
دکتر امامی رضوی، معاونت محترم سلامت در سخنان خود با اشاره به اينكه با کلیات این طرح موافقت شده است اضافه كرد: بحث بر سر محتوا ، شرح وظایف فارغ التحصیلان، Curriculum و واحدهای آموزشی آن است. ایشان ذکر کردند که با گذراندن یک دوره 2 ساله نمی توان فیزیوتراپیست را به سطحی ارتقاء  داد که بتواند خدمات تشخیصی و بالینی تخصصی مانند متخصصین طب فیزیکی و ارتوپدی را انجام دهد. در ادامه دکتر ضیایی، دبیر شورای عالی برنامه ریزی نیز تصریح كردند که کلیات این طرح در اردیبهشت ماه 88 به تصویب رسیده است اما پس از آن انجام کار کارشناسی با نظرخواهی انجمن ها و بوردهای مختلف و سپس طرح آن در شورای معین صورت گرفته است که در نهایت شورای عالی برنامه ریزی نیاز به بررسی بیشتر و کار کارشناسی دقیق تری در مورد محتوا و مفاد برنامه های درسی دارد  که قرار است توسط یک کمیته کارشناسی این مهم انجام شود.
دکتر پزشکیان، وزیر سابق بهداشت و از اعضای کمیسیون نيز در سخنان خود بر اين نكته تاكيد كردند که اعضای کمیسیون نیازمند بررسی و مطالعه بیشتر این طرح با توجه به شواهد و مستند سازی کافی هستند که قرار شد این مهم توسط انجمن فیزیوتراپی صورت گرفته و مستندات لازم در مورد اجرایی شدن این طرح در کشورهای پیشرفته و همچنین کشورهای منطقه به اعضای کمیسیون ارائه گردد.
 

سایر نمایندگان کمیسیون نیز مانند دکتر رنجبرزاده، دکتر تأمینی و دکتر مره صدق نیز نقطه نظرات کارشناسی خود را اعلام کردند و سپس فيزيوتراپيست دکتر معروفی مسئول كميته دكتراي حرفه اي انجمن فيزيوتراپي ايران از اجرایی شدن این طرح دفاع نمودند و خصوصاً لزوم تفکیک بین شرح وظایف فیزیوتراپیست با یک پزشک و تفاوت تشخیص مدیکال با تشخیص ضایعات عملکردی توضیحات کافی را ارائه كردند و افزودند : مبنای تحصیلات تکمیلی فیزیوتراپی در کشور مانند مقطع PhD براساس تحقیقات بوده است در حالی که مقطع دکترای حرفه ای فیزیوتراپی یک مقطع کاملاً بالینی است و فیزیوتراپیست در هیچ مقطعی پزشک تلقی نمی شود اما دارای قابلیت های تشخیصی در عرصه ضایعات مربوط به سیستم  اسکلتی- عضلانی می باشد که این قابلیت ها در یک دوره 4 ساله کارشناسی قابل دست یابی نمی باشد. در آمریکا در حال حاضر در بیش از 160 دانشگاه مقطع دکترای حرفه ای فیزیوتراپی به صورت پیوسته و ناپیوسته تدریس می شود در حالی که دوره های لیسانس و فوق لیسانس کاملاً حذف شده اند.
در انتها دکتر محسنی، نائب رئیس کمیسیون که ریاست جلسه را بر عهده داشتند ضمن تأکید بر لزوم توجه بیشتر به نقش رشته فیزیوتراپی با توجه به قدمت و تأثیرگذاری این رشته و ضمن تصریح تصویب کلیات این طرح در وزارت بهداشت از نمایندگان انجمن فیزیوتراپی درخواست نمودند که ضمن مستند سازی کافی و ارائه اطلاعات تکمیلی به اعضای کمیسیون در صورت لزوم مجدداً در جلسه کمیسیون بهداشت حضور بهم رسانند.